زندگی

قرص های ویتامین را چه موقع مصرف کنیم؟
نویسنده : مرضیه رضوانی - ساعت ٩:٠٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٥/۱۱/۱٠
 

 

قرص های ویتامین را چه موقع مصرف کنیم؟

مکمل های غذایی که به صورت های مختلف در بازار به فروش می رسند همواره یکی از پرطرفدارترین داروها بوده اند. اما ریزه کاری هایی در مصرف آنها وجود دارد که لازم است مورد توجه قرار گیرند.

استفاده به جا و مناسب قرص ها و مکمل های ویتامینی از اهمیت فراوانی برخوردار است. مصرف خودسرانه ویتامینها می تواند عوارض خطرناکی به همراه داشته باشد. این خطر در کودکان، بانوان باردار و سالمندان از بقیه افراد بیشتر است. همچنین این خطر در افرادی که چند نوع مکمل ویتامین را مصرف می کنند افزایش می یابد. بنابراین در مصرف مکمل های ویتامینی زیاده روی نکنید. در صورتی که چند نوع مکمل را با هم مصرف می کنید، مبتلا به بیماری خاصی هستید یا داروی به خصوصی مصرف می کنید، حتما در مورد مصرف مکمل های ویتامین با فرد متخصص مشاوره کنید. همواره به خاطر داشته باشید که مصرف منابع طبیعی ویتامین ها بسیار بهتر از مکمل های ویتامینی است. در اینجا بطور مختصر در مورد بهترین زمان مصرف مکمل های ویتامین توضیح داده خواهد شد.

مولتی ویتامین: بهترین زمان برای مصرف مولتی‌ویتامین‌ها صبح و هنگام خوردن اولین وعده غذایی است زیرا ویتامین‌ها مواد ترکیبی هستند و بهترین زمان جذب آنها در بدن هنگامی است که با یک ماده خوراکی مصرف شوند.

ویتامین ب کمپلکس: این ویتامین‌ها نیز بهتر است هنگام صبح مصرف شوند. در مورد ویتامین‌هایی مانند ث و ب کمپلکس که برای مقابله با استرس و خستگی تجویز می‌شوند تاکید بر آن است تا هنگام صبح مصرف شوند زیرا خوردن آنها در شب می‌تواند موجب بروز مشکل در کیفیت خواب شود.

مکمل اسیدفولیک: اگر شما مکمل اسیدفولیک را با خوراکی‌های حاوی آن مانند اسفناج، کلم بروکلی، کلم سبز، کاهو، مرکبات، حبوبات و غلات سبوس‌دار مصرف کنید،‌ جذب آن در بدنتان افزایش خواهد یافت. همچنین بهتر است آن را حدود نیم ساعت پیش از خواب مصرف کنید.

ویتامین ب 12: اگر مکمل خوراکی (زیر زبانی) ویتامین ب 12 مصرف می کنید بهتر است همراه آخرین وعده غذا (شام) باشد. در غیر این صورت همراه صبحانه یا ناهار این ویتامین را میل کنید.

ویتامین ث: اگر مکمل ویتامین C را با نوشیدنی‌های حاوی این ویتامین یا نوشیدنی‌ها و خوراکی‌های حاوی ویتامین‌های A و E مصرف کنید، جذب آن در بدن بیشتر و بهتر صورت می‌گیرد. اگر مکمل ویتامین C مصرف کرده‌اید، برای کمک به جذب آن، تا حدود 2 ساعت از مصرف چای، قهوه و نسکافه خودداری کنید. همچنین بهتر است مکمل ویتامین C را حدود یک ساعت پیش از صرف غذا، مصرف کنید. مکمل ویتامین C نباید بیشتر از حد مصرف شود زیرا افزایش سطح این ویتامین در بدن، باعث ابتلا به اسهال و افزایش ترشح شیره‌های گوارشی می‌شود.

ویتامین های A, D, E, K: بهترین زمان مصرف این ویتامین ها همراه با یکی از وعده های غذایی اصلی (ناهار یا شام) است چرا که وجود مقداری چربی در غذا برای جذب این ویتامین ها ضروری است. زیاده روی در مصرف این چهار ویتامین عوارض کوتاه مدت و طولانی مدت فراوانی به همراه دارد.


 
 
آمیگدالین (ویتامین B-17 )یا Laetrile
نویسنده : مرضیه رضوانی - ساعت ۸:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٥/۱۱/۱٠
 

آمِیگدالین از آمیگدالا به معنی بادام گرفته شده است. آمیگدالین ِیک گلوکوزید سیانو ژنیک و عامل ضد تومور است که در اقوامی‌مانند اسکیمو‌ها،‌ هانزاها (Hunzas) و آبکاسیان‌ها (Abkasians) یکی از منابع غذایی اصلی است. در این قبایل هیچ‌گاه مواردی از سرطان گزارش نشده است. وجود رادیکال سیانید این شبه‌ویتامین را بحث‌انگیز کرده است. اما در سال‌های اخیر نشان داده شده که B-17 کاملا سالم و غیر سمی ‌می‌باشد. سلول‌های طبیعی در ارگانیسم‌های ما حاوی آنزیمی‌ به نام Rhodanaseهستند که مانع از رهایی سیانید از آمیگدالین می‌شود. در این راه B-17 تنها به عنوان یک منبع گلوکز برای تامین انرژی جهت سلول‌های سالم ذخیره می‌شود. اما سلول‌های بدخیم این آنزیم را ندارند که در عدم حضور آن B-17 سیانید را در سلول‌های بدخیم رها کرده و آنها را تخریب می‌کند در نتیجه تنها سلول‌های سرطانی تخریب می‌شوند و سلول‌های طبیعی تحت تاثیر قرار نمی‌گیرند. همچنینB-17به سلول‌های نا‌سالم هم حمله می‌کند و به سیلیکات تبدیل می‌شود که بیشتر شبیه آسپرین است در نتیجه می‌تواند در کنترل درد شرکت کند. آمیگدالین به عنوان یک ترکیب سمی‌که به طور طبیعی در هسته زرد‌آلو، بادام و دیگر مواد غذایی وجود دارد است که باعث حفاظت گیاه در مقابل خورده شدن توسط حشرات می‌شود.  هیدرولیز آمیگدالین در حضور β – گلوکوزیداز، گرما، اسید‌های مواد معدنی و یا مگا دوز اسید آسکوربیک ( ویتامین(C به خصوص در حضور خون منجر به آزاد سازی سیانید هیدروژن می‌شود که اسید ضعیفی است و با جوشاندن در دمای ۵/٢۵ درجه سانتیگراد (زیر درجه حرارت بدن) به گاز تبدیل می‌شود. بوی روغن بادام برخاسته از هسته زرد آلوی شکسته شده مربوط به رهایی این گاز است. این گاز سمی ‌است که ٢٠ دقیقه پس از خوردن ٣٠٠ میلی گرم اسید هیدرو سیانید منجر به مرگ می‌شود. به گفته منابع علمی‌موجود، این ادعا که هر دوزی از مکمل ویتامین B-17تحت تاثیر Rhodanase به تیوسیانات سم زدایی می‌شود اشتباه است زیرا تیوسیانات خود ترکیبی سمی‌اما با درجه کمتر است. همچنین تیوسیانات دوباره می‌تواند به سیانات تبدیل شود. از آنجا که سیانید سریعاً با تنفس از بدن خارج یا در بدن سم‌‌زدایی می‌شود حدود ۱٠ عدد از بعضی گونه‌های هسته تلخ زرد‌آلو بدون هیچ گونه مسمومیتی در بزرگسالان تحمل می‌شود اما ٢۵ هسته از دیگر گونه‌ها می‌تواند فوراً منجر به مرگ شود. به طور میانگین ٣۵ -٢۵ گونه از هسته‌های تلخ زردآلو ظرف ٢-۱ ساعت منجر به علائم غیرکشنده ناشی از مسمومیت با سیانید همچون سردرد، گیجی، تهوع، افت شدید فشار خون، تنگی نفس، آسیب فعالیت قلب و احتمالاً کما می‌شود.

منابع آمیگدالین یا ویتامین B17

غذاهای حاوی ویتامین B-17 شامل :

- هسته یا دانه میوه جات:بیشترین غلظت ویتامین B-17 در طبیعت را شامل می‌شود که شامل هسته سیب، زردآلو، شلیل، هلو، گلابی، آلو و آلو بخارا است.

- غلات لوبیاها: شامل باقلا، جوانه عدس، لیما و نخود فرنگی

- مغزها: بادام تلخ (غنی‌ترین منبع B-17 در طبیعت‌) و بادام هندی

- توت‌ها: تقریبا همه توت‌ها مانند توت سیاه، قره‌قاط، تمشک و توت فرنگی

- دانه‌ها: کنجد و بذر کتان

- بلغور جو دو سر، جو، برنج قهوه ای، بلغور گندم سیاه، بذر کتان، ارزن و چاودار

این ویتامین در غلات‎ و هسته زردآلو، مخمرآبجو، شلتوک برنج و کدوحلوایی یافت می‎شود.

درجه حرارت پخت غذا محتوای B-17 آن را کاهش نمی‌دهد.